domingo, 20 de septiembre de 2009

O amor é como un grao

Hoxe lembreime desta cancion de Gilberto Gil que me toca o coraçón...



"lembrar: volver a pasar polo coraçon"
E.Galeano

miércoles, 16 de septiembre de 2009

AMAntes



O que ocupa o meu pensamento antes de quedar durmida, e tambén o que, as veces, nom me deixa durmir.
O que me distrae, me motiva e me divierte,
A dança, a música, o traballo cando me gusta, a amizade, a boa mesa...
Alguén que me perturba a conciencia ao punto de dibuxarme un sorriso só o pensalo.
...un motivo: a ese motivo chamoo hoxe un amante...
Ser eu a amante de alguén,
poñerme de moça coa vida e amala como cando me sinto namorada.

martes, 1 de septiembre de 2009

Paloma de paz



One dove
You’re the one I’ve been waiting for
Through the dark fall
The nightmares the lonely nights

I was born
A curling fox in a hole
Hiding from danger
Scared to be alone

One dove
To bring me some peace
In starlight you came from the other side
To offer me mercy

One dove
I’m the one you’ve been waiting for
From your skin I am born again
I wasn’t born yesterday

You were old and hurt
I was longing to be free
I see things you were too tired
That you were too scared to see

One dove
To bring me some peace
In starlight you came from the other side
To offer me mercy

viernes, 28 de agosto de 2009

Micromachismosssssssss!!!!!!!!!




anular ou non ter en conta as decisións da muller
insistencia abusiva para conseguir o que se desexa
chantaxe emocional (tentar dar mágoa apelando a suposta predisposición feminina para o coidado dos outros; culpar a muller de pasalo ben con persoas ou situacións nas que el non está)‏
cortarlle a palabra
actuar de xeito paternalista facendo que a muller se sinta coma se fose unha nena

jueves, 27 de agosto de 2009

Pina Bausch, meu amor

Este ano, ademais de perder a Mario Benedetti, foise Pina Bausch, a bailarina que eu máis admiro.
Significa para mim a dança como liberación, convertir o coñecido no inesperado, bailar como persoa real.
Interesábase pola historia da opresión e as huellas da violencia. Cando esas represións saen a través do corpo, a ansiedade transfórmase en coñecemento, en liberación.

"Qué mueve a la gente es más interesante que el cómo se mueven".
Ata sempre Pina!


jueves, 20 de agosto de 2009

Á Illa maravilla!

sábado, 15 de agosto de 2009

É que cando te disparan, sangras

O certo é que tiven sonhos parecidos. Os detalles son distintos. O escenario é distinto. Pero están cortados polo mesmo patrón. Também a dor que sinto o despertarme é parecido.
Creio que dentro de mim coexiste o que sei e o que nom sei. Quitei o biombo que separa as dúas partes. Porque nom podo evitalo. Porque nom me gustam os biombos. Porque som asím. Para lograr que "o que creio que sei" e "o que nom sei" coexistan en paz, preciso unha estratexia. Manterme suxeta a algo. De outro modo, nom o duvido, emprendo un irremediable "rumbo ao desastre".
Qué tenho que facer? Sonhar e sonhar. Entrar no mundo dos sonhos e nom salir de él. Vivir alí eternamente. Nos sonhos nom existen fronteiras. Nom é preciso facer distincións. Nom hai colisións, e, aínda que as houbera, nom dolería.

Eu nom sei cómo se pon a coraça, a barreira, nom sei salvarme. Sin darme conta, levei a situación ao punto onde quizás intuía máis claridade. E si, vim a realidade, inxusta, cobarde, egoísta. Sentínme como se me pisaran o máis puro e auténtico de mim, o meu amor, a amizade, a confianza, a inocencia.