Oxe quero lembrar as mulleres do amazonas, as mulleres que loitaron e loitan pola terra e por unha vida digna.
As AMAZONAS son as mulleres guerreiras míticas da antigua Grecia, dícese que eran pobos de mulleres que defendían o seu territorio ata a morte e que só se relacionában con homes pra procrear. O curioso é que este mito atópase nos diferentes pobos da antiguedade, en Asia e Africa atopáronse vestixios de ditas mulleres, asím como também na querida Sudamérica. Cóntase que cando chegaron os conquistadores á zona selvática atopáronse con fortes mulleres defensoras da súa terra, a súa cultura e as súas tradicións....
Mulleres amazónicas, Por: Tania Roura
.
Máis alá do mito e a leienda as amazonas forom guerreiras, defensoras da maloca, e as maiores responsables en conservar a descendencia dun pobo condeado ao xenocidio e ao descoñecemento sistemáticos. Elas en cancións de cuna e en contos para aplacar o medo, susurraron ao ouído do fillos e fillas a istoria do seu pobo, os seus oríxes, os seus valores. Elas ensinaron a súa descendencia o amor ao gran espíritu da selva mentres fabricaban as delgadas vasixas de arcilla ou trituraban a yuca para o casabe. Instruíron aos fillos para gardar o lume en largas caminatas e as fillas a esconder as simentes no seu corpo para volver a sembralas na terra propicia cando terminaran de uír dos usurpadores, selva adentro.
Oxe, cando a súa pel llágase ao contacto co humo das fumigacións e polo auga contaminada pola explotación do petróleo e o oro envenena o seu corpo, seguen parindo fill@s para resistir a usurpación.
Oxe son as organizadoras, as mestras, as dirixentes indíxenas. Oxe seguen sendo as mamás da sabiduría, a vida, a continuidade, as gardanas do pasado. As grandes amazonas.
Mulleres amazónicas, Por: Tania Roura
.
Máis alá do mito e a leienda as amazonas forom guerreiras, defensoras da maloca, e as maiores responsables en conservar a descendencia dun pobo condeado ao xenocidio e ao descoñecemento sistemáticos. Elas en cancións de cuna e en contos para aplacar o medo, susurraron ao ouído do fillos e fillas a istoria do seu pobo, os seus oríxes, os seus valores. Elas ensinaron a súa descendencia o amor ao gran espíritu da selva mentres fabricaban as delgadas vasixas de arcilla ou trituraban a yuca para o casabe. Instruíron aos fillos para gardar o lume en largas caminatas e as fillas a esconder as simentes no seu corpo para volver a sembralas na terra propicia cando terminaran de uír dos usurpadores, selva adentro.
Oxe, cando a súa pel llágase ao contacto co humo das fumigacións e polo auga contaminada pola explotación do petróleo e o oro envenena o seu corpo, seguen parindo fill@s para resistir a usurpación.
Oxe son as organizadoras, as mestras, as dirixentes indíxenas. Oxe seguen sendo as mamás da sabiduría, a vida, a continuidade, as gardanas do pasado. As grandes amazonas.
